boş oturuyorum, iyilik sağlık..

deliyim ama kontrollü bi deliyim.
ne olursa olsun şöyle canı gönülden depdeli olamıyorum, bağır çağır çıldıramıyorum.
oysa ne isterdim kontrolü tümüyle kaybetmeyi...

aslında kayıp bi şeyler ama.. ne olduğunu bilsem. zaman da hiç anlamadığım bi şekilde hıphızlı geçiyor, ama ben şöyle durup baktığımda öyle boş boş oturmaktan başka bir şey yapmadığımı farkediyorum. bu kadar boş oturarak bu kadar hızlı zaman geçmesi tedirgin edici.

o kadar çok boş oturuyorum ki televizyon izlemeye bile vakit bulamıyorum. haberleri mesela. aylardır hiç izlemedim. ülkede pek bi garip şeyler oluyor sanırım, facebooktan görüyorum. sansür, yürüyüş... her şey hep aynı. ülkenin gündemini yakalamak çok kolay, nerde bıraktıysan aynı yerde buluyorsun. zaman kavramı yok, yarın tümüyle kaybedilmiş bir şey bu ülkede.

bi de yetmez gibi gittim müdür yardımcımla kavga ettim. 38 lira para için. koskoca bir okulun -ki her öğrenciden ayda 30 lira aidat toplanıyor- buna rağmen sınıfın tüm ihtiyaçlarını kendi cebimden ödediğim bir okulun 38 lira parası yokmuş... daha kötüsü bunu söyleyen adamın tavrı, konuşmaları, afra tafraları, tehditleri gösterdi ki bunca zaman idareci zannettiğimiz insanın utanması arlanması da yokmuş...

onu bunu bilmem de, benim artık bu terbiyesiz sürüsüne katlanacak gücüm kalmadı. bir yolunu bulup terki diyar eylicem bu kokuşmuşluktan, laşkalıktan, pislikten, bataklıktan..

keşke zengin olsaydım. beleş mezar bulsa; derhal beni öldürün ben buraya gömülmek istiyorum diye bi tarafını yırtan malak güruhunun suratının tam ortasına şak diye şeklimi koyardım hiç olmazsa.

şimdi ben buraya bunları yazdım ya böyle. sanırsın ki böyle bileklerimi kessem oluk oluk acı fışkıracak damarlarımdan... ama dün siz beni bi de bahar şenliğinde halay çekerken ki görseydiniz ki ya laa. şemmammmeee şemammeeeee. pastoral bi hava vardı şenliklerde, köy düğünü gibiydi. ama daha farklısı da olsa farketmezdiii..

şimdi gidip kocamla çay keyfi yapcam. ardından boş oturmaya devam, görüşürüüükkk.

-ferda-