dağıl, toplan, yine parçalan.

ayağımın kaymasıyla yere çakılmam arasındaki zaman bir saniye kadardı. o bir saniyelik zamandaki heyecan hayatımın tüm saniyelerinin belki hiçbir parçasında yoktu...

ve düştükten sonra fark ettim, bu hayatta kimse düşüşe geçmiş birinin ellerini tutmuyordu. yalnızdım.

parçalanmak gerekiyordu, yeni bir bütün olmayı denemek için.

ama ben biliyorum, defalarca aynı yerden parçalanma konusunda yetenekliyim.

hem zaten ellerim de sıyrılmış.. benim..

ben bu kadarım.

-ferda-